Jeroen Theunissen (1977) woont in Gent, studeerde Germaanse taal en letterkunde, en knoopt de eindjes aan elkaar als leerkracht Nederlands en Engels. Daarnaast vergaart hij volop roem als dichter en prozaschrijver, recensent en essayist. Hij was writer-in-residence van het tijdschrift Yang, een plezier dat eerder onder meer Louis Paul Boon werd gegund.

In 2004 debuteerde hij opvallend met de roman De Onzichtbare waarmee hij door De Volkrant uitgeroepen werd tot een gevaarlijk talent. Door Knack werd het boek omschreven als een sociologisch onderzoek in romanvorm.
Een jaar later dichtte hij de bundel Thuisverlangen bijeen dat bekroond werd met de Publieksprijs voor de beste poëziebundel van 2005, uitgereikt door Rottend Staal en de Contrabas.

In 2006 verscheen de verhalenbundel Het Einde waarvoor hij de Prijs van de Provincie Oost-Vlaanderen kreeg. Twee jaar later voegde hij daar Een Vorm Van Vermoeidheid aan toe, een geniaal gecomponeerd generatieportret dat in de pers opnieuw felbejubeld werd.
Zopas heeft hij zijn tweede poëtische worp afgescheiden, Het Zit Zo.

In Het Zit Zo trekt Jeroen Theunissen op onderzoek. Dit is dus een nuchtere bundel, van een dichter die met beide benen op de grond staat. Soms is het nodig om uit te leggen hoe de dingen werkelijk in elkaar zitten, omdat er anders verwarring ontstaat. Eenvoudig is dat niet, en het is de taak van de dichter om het zo precies mogelijk te doen. Hij moet in duidelijke, niet zweverige taal - en eventueel met inspraak van de lezer - bespreken hoe het met zijn en andermans leven, met de wereld, met de natuur, met de vrouwen, met de wetenschap, met het verleden en de toekomst gesteld is. Er is namelijk, beseft men onvermijde-lijk, maar één werkelijkheid, die begrepen moet worden.

Deze schrijver verdient uw allerscherpste aandacht. (Ons Erfdeel)
Theunissen zet evidenties op losse schroeven. (De Morgen)
Een eigentijds auteur die met veel flair dromen creëert om ze meteen weer tot (klein)menselijke proporties terug te voeren. (De Tijd)
Wilde ongetemde literatuur. (Het Belang Van Limburg)
Fraai proza waarvan je niet zeker weet of je er verschrikkelijk om moet lachen of toch maar met een plechtig gezicht moet doorlezen. (De Groene Amsterdammer)

Vrijdag 12 juni om 20 uur in de koffiebar van De Zondvloed, gratis